Eg hadde eit bilete på mobilen som måtte på nett. Denne fann me i Turist road i Bugibba, Malta. Legg merke til teksten på sida, som fortel kva dette firmaet er.

Eg må prøva ut dette litt. Derfor får de no eit fint bilete av Hafslo I solskinn

Eg har nemeleg vore så lite flink til å blogga i det siste at eg ikkje har fortalt at eg fekk min fyrste ingeniørsommarjobb hjå Havyard i Leirvik. Havyard Leirvik er eit verft i Havyard gruppa, under division shipbuilding. Det var ikkje heilt utan nerver at eg møtte opp i porten fyrstee dagen. Eg fekk meg ei helserunde, og gløymde alle namna nett like fort som eg høyrde dei.

Likevel, mottakinga var over all forventning og eg trivdes utruleg godt. Eg var med på fleire prosjekt men hadde i hovudsak noko å gjera på NB105 og NB088. Sistnemde er eit av verdas mest avansert dive support skip. Utruleg spanande, og utruleg lærerikt altså.

HLE NB 088 Havila Acergy

HLE NB 105 Garware Baucephalus

Så kom ferien. Tre veker! Eg har ikkje hatt så mykje feire sidan eg slutta i vegvesenet. Eg starta med ei flott veke i Bamble på hytta til Odd Einar, fulgte opp med ei flott veke, dog noko solbrent etter førre veke, i Stavanger på loftet til Nora. Dinest 4 flotte dagar i fjellet og avslutta ferien med ei flott veke i Malta med Nora. Her kjem den vesle humpen, me klarte nemeleg å verta matforgifta. Det la ein liten dempar på ein ellers finfin tur.

Etter ferien vart det attende til Havyard i 3 veker. No kjem me til bravourdelen av min sumar. Det har nemeleg ordna seg slik, at Havyard var litt nøgde med meg óg. Så eg har fått istand ein avtale med dei, som gjer livet mitt lettare medan eg er i England, og som gir meg fast jobb hjå dei når eg kjem att! Slå den!

Eg veit ikkje heilt kva jobben eg får når eg kjem attende går ut på, det kjem litt an på kva dei har trong for når eg er ferdig.

Du reagerte kanskje litt på at det stod at eg skulle til England? Eg har nemmeleg ikkje skrive noko om det heller. Eg har fått plass ved University of Plymouth, der eg skal ta ein master i Business and Management.

Plymouth er ein middels stor by, heilt sør i England. Eg skal bu i Sir Francis Drak Hall, som er eit internat på campus. Det vert utruleg spanande og lærerikt, det er eg sikker på. Eg starta tidleg med å bli spent og gleda meg, så det har på ein måte gått litt over no. Likevel vert det truleg ikkje utan nerver at eg møter fyrste dagen her heller.

Eksempel på rom i Francis Drake hall

Francis drake hall 2

Samstundes er det enkelte ting eg har gjort fullt ut. Eg bestemte meg ein gong for å bli maskiningeniør og i dag tok eg siste eksamen. Eg har ikkje gjort det bra, mest fordi det er forbausande keisamt heile greia. Som sagt, det er gjort, og det er gjort på normert tid. Dei to siste åra på HiST har eg tatt studiepoeng tilsvarande 2,5 år minst.

Det er ein ting eg reagerar på, som eg faktisk mislikar. Eg har blitt kalla mykje rart oppigjennom, men etter eg starta linjeforeninga på maskin har eg fått fleire kallenamn enn eg sett pris på. Eg har omtalt MiT tidlegare og eg er framleis utruleg stolt over arbeidet eg har gjort med linjeforeininga som har gått frå null på alle punkt, til 200 medlemmar og like mange tusenlappar i omsetnad under mi leiing. Dette gjer meg til klovn, dårleg eksempel, udugeleg, feilprioriterande, lat med meir. Ja, dette er kritikk eg skal ta til meg og få gjort noko med. Problemet er at dette kjem etter at mi tid som leiar er forbi.

Sjølvsagt kan eg ikkje gjera alle til lags, og av 200 stk er det 3-4 stk som verkar missnøgde. Dog må det ein del alkohol til, men eg får då så det monnar av kjeft samstundes.

Hovudpoenget med ei linjeforening er at denne skal vera av oss alle for oss alle. Nokon måtte ta styringa i starten får å få denne opp å gå. Utan meg hadde ikkje MiT eksistert, og dei kunne heller ikkje klaga på den. Eg har måtte tatt beslutningar som kanskje er upopulære, men eg har heile vegen tenkt at eg har gjort dette med maskinstudentanes interesser i mente.

På mange vis er det småleg av meg å ta dette inn over meg. Samstundes, kjære lesarar, meinar eg det er noko å læra her. Som mange veit, men som like mange alt for ofte gløymer, det hjelp ikkje å sitta å klaga utan at ein er klar til å handla utifrå meiningane sine. MiT har allti vore og kjem alltid til å vera eit demokrati. Det som etter mi meining er det aller beste med heile demokratiet er at dersom ein ikkje er nøgd har ein sin fulle rett til å gjera noko med det. Det er ikkje alltid dei som skrik høgast, men dei som handlar, som får viljen sin igjennom. Det tar eg med meg, og eg håpar at alle sutrekoppar lærer eit og anna om dette etter ei tid. Slik at me kan bygga, ikkje berre linjeforeningar, men samfunn som faktisk fungerar.

På grunn av meg eksisterar det ein organisasjon på maskin som er interessert i alle sine meiningar, og som er villig til å utnytta sin ikkje ubetydelege innflytelse til å jobba for nett det kvar enkelt er missnøgd med. Det finnest ein organsiasjon som jobbar for at alle på maskin skal få ha den beste studietida som mogeleg er, båe fagleg og sosialt, og denne organisasjonen jobbar hardt for det. Så dersom det gjer meg til verdas største idiot, så skal det vera ein tittel eg ber med stoltheit og ære.

Den fyrste sida inneheld ting som har vorte sagt over høgtalarane i eit fly:

From a Southwest Airlines employee: “Welcome aboard Southwest Flight XXX to Chicago. To operate your seatbelt, insert the metal tab into the buckle, and pull tight. It works just like every other seatbelt and if you don’t know how to operate one, you probably shouldn’t be out in public unsupervised. In the event of a sudden loss of cabin pressure, oxygen masks will descend from the ceiling. Stop screaming, grab the mask, and pull it over your face. If you have a small child traveling with you, secure your mask before assisting with theirs. If you are traveling with two small children, decide now which one you love more.”

*********

Another flight attendant’s comment on a less than perfect landing: “We ask you to please remain seated as Captain Kangaroo bounces us to the terminal.”

Quoted from eyeflare.com: Funny airplane announcements

Det neste er ei side med ting som har vorte sagt i rettsalar i USA:

• Lawyer: ”Now, Mrs. Johnson, how was your first marriage terminated?”
• Witness: ”By death.”
• Lawyer: ”And by whose death was it terminated?”

**********

• Lawyer: ”Doctor, before you performed the autopsy, did you check for a pulse?”
• Witness: ”No.”
• Lawyer: ”Did you check for blood pressure?”
• Witness: ”No.”
• Lawyer: ”Did you check for breathing?”
• Witness: ”No.”
• Lawyer: ”So, then it is possible that the patient was alive when you began the autopsy?”
• Witness: ”No.”
• Lawyer: ”How can you be so sure, Doctor?”
• Witness: ”Because his brain was sitting on my desk in a jar.”
• Lawyer: ”But could the patient have still been alive nevertheless?”
• Witness: ”Yes, it is possible that he could have been alive and practicing law somewhere.”

Quoted from http://www.rinkworks.com/said/courtroom.shtml

Gå inn å les resten óg! Anbefalast på det sterkaste!

I går var det slutt. Den tar ikkje lading, og når eg ristar på harddisken (som eg skrudde ut) så kjem det skranglelydar. Eg var innom eit datavarehus for å få dei til å sjå på den, men slike ladarar som eg har var tydlegvis ikkje å få tak i meir. Eg kunne få ein universalladar, men Anders har nett kjøpt seg ein slik ein, og den bråkar noko avsindigt. Eg var ikkje sikker på om det berre var ladaren som var gåen, og dataen ikkje hadde kraft nok til å køyra 3D-modelering. Så eg kjøpte meg ein ny. Olav mista macen sin for ikkje lenge sidan og kjøpte seg ein HP ProBook 5310m. Dette er etter det eg kan forstå eit av dei beste kjøpa ein kan gjera om ein skal ha det dei kallar ein pro-pc til 6-7 høvdingar. Så eg gikk for ein slik eg og.

Eg starta med å strippa den for alt av programvare og drit som fulgte med å la inn ting slik eg ville ha det sjølv. Eg har ikkje merka den heilt store hastigheitsendringa, men den oppfører seg litt betre i SolidWorks. Den verkar godt skrudd saman, og det er det viktigaste for meg. Likevel har eg tre ankepunkt. Den har DisplayPort og ikkje HDMI eller DVI, det er berre ein slot for minne, og det manglar cd-rom.

Slik ser galskapen ut:

Det er to ting Facebook er greitt å nytta til. Hugsa andre sine bursdagar, og fylja med på når det er fest og ikkje. Kun det.

For eg gir nemmeleg blanke i om du har fått katt, kosar med dama, skal få katt, skal få dame, har kjøpt nye piggar til piggdekka eller om du ligg på sofaen.

Eg trur det er det som er det verste. Kan ein ikkje forstå at det faktum at ein sit, nesten samme kva ein sit henn, ikkje er nyhende? Eg har sikkert gjort det sjølv óg. Alle desse gruppene frå dyrepoliti i Noreg, til for og imot mafia, presidentar, jetmenn, og alt anna mellom himmel og jord, det vert for mykje informasjon om alle.

Eg tykjer facebook har vakse seg for stort og for mange har fått lov til å laga dustete applikasjonar, grupper, og spel. Eg gir opp. I dag sperra eg av nesten heile profilen min, slik at eg kan nytta det til det eg har lyst til. Samstundes som eg rydda litt i venelista og fjerna dei eg ikkje har snakka med på ei stund, det var litt godt. Dersom nokon kjenner seg urettvist fjerna er det berre å ropa ut, i så høve ber eg om orsak.

Hotmailen og msn fekk ei runde dei  óg. Eg har skifta msn-adresse til gmailen slik at det vert ferre epostadresser å halda styr på.

Slik har eg kjempa min kamp for at ikkje samfunnet skal få komma å ta meg i dag. Meg får ein nemmeleg ikkje tak i.